RevolucionHellas: 10 χρόνων, από την αποδημία της ποιήτριας Μάχης Μουζάκης

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

10 χρόνων, από την αποδημία της ποιήτριας Μάχης Μουζάκης | Γράφει ο Τάκης Κεφαλληνός

Λόγια μνήμης και συγκίνησης, για την συμπλήρωση 10 χρόνων, από την αποδημία της ποιήτριας Μάχης Μουζάκης | Γράφει ο Τάκης Κεφαλληνός

Σε αυτό το ξόδεμα της ζωής,
μιας «αιώνιας πρόβας»,
όλα πρέπει να κρατηθούν!
Σήμερα, παραμένει πρόδηλη η ανάγκη μιας περιδιάβασης στους ποιητές που αποχαιρετούν τα τελευταία χρόνια τις λογοτεχνικές γενιές.

Σήμερα, παραμένει πρόδηλη η ανάγκη μιας περιδιάβασης στους ποιητές που αποχαιρετούν τα τελευταία χρόνια τις λογοτεχνικές γενιές.
Βιώνουμε, εξ αυτού, όλοι μας μέσα στον χρόνο, την δυσάρεστη μοναχικότητα, στα πλαίσια μιας κοινωνίας που υποχρεώνεται να ζει στα όρια μιας παγκόσμιας, ιμπεριαλιστικής, πολεμικής, βαρβαρότητας.
Η Μάχη αγαπά, και μαζί της και εμείς, τις ατελείωτες διαδρομές, τις περιπέτειες και τις ολόκληρες λέξεις της ποίησης. Λέξεις γεμάτες μουσικές, που παίρνουν χίλιες σημασίες και ανασαίνουν τις σιωπές απ’ τις σκιές των δέντρων.
Η Μάχη Μουζάκη και γεννήθηκε και έγινε ποιήτρια. Πλήρωνε ένα μικρό τίμημα για αυτά που πίστευε, δεν καταργούσε τις επιθυμίες της και φώτιζε για όλους εμάς ένα παράθυρο στο μέλλον.
Η ελευθερία, πράγματι, θα μπορούσε να ήταν και για εμάς το δικαίωμα στην επιλογή, αλλά όταν επιλέγουμε κάποιον στην ουσία αποκαλύπτουμε τα μικρά μυστικά μιας ολόκληρης ζωής.
Την ποιήτρια Μάχη Μουζάκη τη συνάντησα και προσωπικά μέσα στην πολιτική και κοινωνική δράση, ως υποψήφια βουλευτίνα του ΚΚΕ. Όταν βρεθήκαμε στο σπίτι της μαζί με τον σ. Νιόνιο Αρβανιτάκη, προκειμένου να της μεταφέρουμε την τιμητική πρόταση του κόμματος, να είναι μαζί με τον Νιόνιο υποψήφια στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, δεν είχαμε να επιλύσουμε εκκρεμότητες από το παρελθόν και το μέλλον, πάρεξ τί λουλούδια, άρμοζε να τις προσφέρουμε, με εκτίμηση και αγάπη!
Γνωριζόμαστε πολύ καλά, μέσα από την πολύχρονη ποιητική δημιουργία της, αυτήν που τις πρόσφερε μια από τις κορυφαίες θέσεις στην σύγχρονη γυναικεία νεοελληνική ποίηση. Μα και από την κοινή μας φιλία με την ζωγράφο Μαρία Ρουσσέα που αποφάσισε να την συναντήσει στον «Παράδεισο», πριν ελάχιστες μέρες.

Η γραφή της ανοίγει ρωγμές στην ψυχή μας. Ο λόγος της μένει Άγρυπνος, Λιτός, Ανατρεπτικός, βαθαίνει την αίσθηση των πραγμάτων.

‘’Οι κήποι που γεννήθηκα,
η θαλπωρή…Το χώμα τους,
οι πέτρες που σήκωνα την σιωπή τους
– κι έκρυβα τον λόγο μου.’’΄

Η τέχνη της, στοχαστικό παιγνίδι με αισθητική και ηθική φροντίδα για την οδοιπορία της ανθρώπινης ύπαρξης, την τρικυμία, το ανατρεπτικό και το ανέστιο του έρωτα.

‘’ Όταν δραπέτευα
από τον βωμό των Εστιάδων
και σαλπάρισε η βασιλεία του σώματος ,
δεν με γνωρίσατε’’΄

Για να διασωθεί ο άνθρωπος από την πτώση και η πατρίδα από έργα τυράννων.

‘’Φοβάμαι μη σου σφίξουν την θηλιά
κι εγώ δεν είμαι φλέβα στην καρδιά σου
Ελλάδα.’’

Η Μάχη Μουζάκη ποιήτρια υψηλού φρονήματος και ήθους δε δημιουργεί την τέχνη της από τις ερειπωμένες μνήμες και την πονεμένη νοσταλγία ενός μακρινού παρελθόντος, αλλά μέσα από τα αποκαλυπτικά βιώματα και τον κρότο του καιρού της.