ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

TRANSLATE

Δευτέρα 30 Οκτωβρίου 2017

Σήμερα οι Μαθητές:«Λεφτά για F-16 βρήκαν στο λεπτό και δεν υπάρχει σάλιο μας λεν για το σχολειό!»



Η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΕΧΕΙ ΙΔΑΝΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ, ΟΥΤΕ ΠΡΟΣΚΥΝΑ! 


mathites.gr:
30/10/17


Σήμερα χιλιάδες μαθητές σε όλη την Ελλάδα, από την Αθήνα και τον Πειραιά μέχρι τη Θεσσαλονίκη, την Πρέβεζα, την Πάτρα και την Κρήτη βγήκαμε στους δρόμους και διεκδικήσαμε τα δικαιώματά μας! Ένα σχολείο να μορφώνει και όχι να εξοντώνει!

Με δυναμικό παλμό, φωνάζοντας συνεχώς συνθήματα, όπως 
«Λεφτά για F-16 βρήκαν στο λεπτό και δεν υπάρχει σάλιο μας λεν για το σχολειό!», 
«Τόσα χρόνια νόμοι η ίδια ιστορία, κόστος οι μαθητές μέσα στα σχολεία…» κ.ά.
 κάναμε ξεκάθαρο ότι οι μαθητές δε θα κάτσουμε στ’ αυγά μας, θα διεκδικήσουμε να εξασφαλιστεί ΤΩΡΑ χρηματοδότηση για τη λειτουργία των σχολείων μας, δημόσια και δωρεάν παιδεία, τη ζωή και το μέλλον που μας αξίζει!

Στείλαμε δυναμικό μήνυμα αγώνα: 
Η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΕΧΕΙ ΙΔΑΝΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ, ΟΥΤΕ ΠΡΟΣΚΥΝΑ! 
Έχουμε αιτήματα, διεκδικούμε το σχολείο και τη ζωή που μας αξίζει κι αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί, επειδή τα ΜΜΕ αξιοποιούν ενέργειες που δεν έχουνε καμία σχέση με τον οργανωμένο αγώνα μας!
Σήμερα ήταν μόνο η αρχή… Τώρα ξεκινάμε… 
Η σημερινή κυβέρνηση, που συνεχίζει στον ίδιο δρόμο με τις προηγούμενες και μαζί με τους συνεργάτες τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αλλού συνεχίζουν να χτυπάνε το δικαίωμά μας στη μόρφωση και τη ζωή ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ!

Είμαστε πολλοί, θα γίνουμε περισσότεροι. Δε σταματάμε! Συνεχίζουμε ακόμα πιο δυνατοί και αποφασισμένοι:
Συντονιζόμαστε όλα τα σχολεία, σε κάθε δήμο και πόλη, για να οργανώσουμε καλύτερα, ενωμένοι όλοι μαζί οι μαθητές τον αγώνα μας! 

Αποφασίζουμε πώς θα συνεχίσουμε:

Στην Αθήνα καλούμε όλους τους εκλεγμένους σε 5μελή και 15μελή, αλλά και όλους τους μαθητές που θέλουν να αγωνιστούν να συντονίσουμε τον αγώνα μας για το σχολείο και τη ζωή που μας αξίζει! 
Το Σάββατο 4 Νοέμβρη στις 13:00 στο κτίριο της Ένωσης Λογιστών (Κάνιγγος 27) φτιάχνουμε και φέτος τη Συντονιστική Επιτροπή μαθητών Αθήνας!
Συζητάμε σε κάθε τάξη, σε κάθε σχολείο για να μπουν πιο πολλοί μαθητές στον αγώνα!
Δυναμώνουμε την αλληλεγγύη, τη διεκδίκηση για όλα αυτά που έχουμε ανάγκη!


Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2017

Σαν σήμερα Τι αλήθεια είπε ο Μεταξάς;;



ΓΙΑΤΙ Ο ΜΕΤΑΞΑΣ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΤΟ ΟΧΙ (TRUE STORY)


Εκείνο το βράδι που ο Μεταξάς δέχθηκε την επίσκεψη από τον Ιταλό πρέσβη της κυβέρνησης Μουσολίνι, φέρεται να είπε το περίφημο «ΟΧΙ» το οποίο έμεινε στην ιστορία και έκτοτε μνημονεύεται ως μεγάλη ιστορική πράξη του δικτάτορα Μεταξά.
Εδώ δεν θα κάνουμε ιστορική ανάλυση. Δεν θα μπούμε στην λογική να απαντήσουμε με τους συνηθισμένους τρόπους και να υποστηρίξουμε ότι δεν ήταν ο Μεταξάς που είπε το «ΟΧΙ» αλλά ο ελληνικός λαός. Δεν θα υπενθυμίσουμε το πόσο γερμανο-ιταλόφιλος ήταν ο δικτάτορας, ο οποίος όμως αναγκάστηκε να ταχθεί στο πλευρό των συμμάχων γιατί ο βασιλιάς ήταν αγγλόφιλος και ο συσχετισμός δύναμης έδειχνε, όπως και αποδείχτηκε, ότι ο φασιστικός άξονας θα έχανε τον πόλεμο.
Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο: Τι αλήθεια είπε ο Μεταξάς; Γιατί όπως λέει και η ιστορία δεν είπε «ΟΧΙ».
Στην ουσία όλο το βράδι ο Μεταξάς έψαχνε την κατάλληλη διατύπωση, όπως την ψάχνουν οι σύγχρονοι κατακτητές. Μόνο που σήμερα οι διατυπώσεις αυτές μπαίνουν σε κείμενα του Eurogroup. Τότε ο Μεταξάς είπε μια φράση που δεν περιείχε την λέξη «όχι»: Alors c’est la guerre. (Δηλαδή έχουμε πόλεμο).
Μπροστά δεν ήμασταν, όμως μαντεύουμε πως πρέπει να είχε προηγηθεί ο παρακάτω διάλογος:
Μεταξάς: Τα σέβη μου αγαπητέ πρέσβη
Πρέσβης: Τα σέβη μου αγαπητέ πρωθυπουργέ
Μ: Τι σας φέρνει τέτοια ώρα εδώ;
Π: Έχουμε εξελίξεις
Μ: Πες μου αγαπητέ, πως μπορώ να βοηθήσω;
Π: Θέλω να σου ζητήσω μια πολύ μεγάλη χάρη
Μ: Πιο μεγάλη από τότε που μου ζητήσατε να κάνω γαργάρα τον τορπιλισμό της Ελλης;
Π: Ναι, φοβάμαι πιο μεγάλη
Μ: Τι είναι αγαπητέ συμφασίστα; Θα κάνω ότι θέλετε
Π: Θέλουμε να ανοίξετε τα σύνορά σας να περάσουμε
Μ: Και πως θα γίνει αυτό;
Π: Απλά θα έρθετε με το μέρος μας. Ο Μπενίτο με τον Χίτλερ κάνουν πολύ καλή παρέα και θα εκτιμούσαν αν τους τιμούσατε με την δική σας συντροφιά.
Μ: Είναι πολύ τιμητικό δε λέω, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ
Π: Γιατί;
Μ: Να, ξέρετε, δεν μπορώ να ζητήσω από τον λαό να κάτσει να τον κατακτήσουν.
Π: Μα δεν θα σας κατακτήσουμε, θα σας απελευθερώσουμε
Μ: Έπειτα, είναι και εκείνος ο βασιλιάς που μου έχει ζαλίσει τα άντερα. Είναι με τους Άγγλους, και του χρωστάω μεγάλη χάρη. Με 4% με έκανε πρωθυπουργό.
Π: Ποιος τον χέζει κι αυτόν;
Μ: Ναι, αλλά ξέρετε, έχω κι ένα άλλο θέμα. Πιο προσωπικό
Π: Πείτε μου
Μ: Κάθε φορά που συναντιέμαι με τον Αδόλφο και τον Μπενίτο με κοροϊδεύουν γιατί είμαι κοντός.
Π: Αυτό είναι αλήθεια, σας κοροϊδεύουν, όχι μόνο γιατί είστε κοντός.
Μ: Καταλαβαίνετε επομένως ότι δεν μπορώ να συνεργαστώ μαζί τους.
Π: Κρίμα. Ίσως στο μέλλον, σε κάποιον άλλο πόλεμο.
Μ: Δηλαδή αυτό ήταν, δεν θα με παρακαλέσετε λίγο; Με την πρώτη κάνετε πίσω;
Π: Σιγά μην σε παρακαλέσουμε γελοίε, κοντέ, Έλληνα. Εμείς είμαστε ανώτερη φυλή, δεν παρακαλάμε εσάς τους υπάνθρωπους.
Μ: Α, έτσι έ;
Π: Έτσι.
Μ: Εντάξει λοιπόν. Και για να σου δείξω πόσο ανώτεροι και καλλιεργημένοι είμαστε θα στο πω στα γαλλικά: Alors, c’est la guerre!
Δημοσιεύθηκε την 

Τρίτη 24 Οκτωβρίου 2017

,,Ξίνισαν οι «μαντάμ Σουσούδες»,,



Πού ακούστηκε;

«Πώς αλλάζουν τα πράγματα! Το ίδιο διάστημα που η Εθνική Λυρική Σκηνή έκανε τα εγκαίνιά της στο ΚΠΙΣΝ (στου Νιάρχου, για να συνεννοηθούμε...), το Μέγαρο Μουσικής, το άλλοτε λαμπρότερο κέντρο της κοσμικής και πολιτιστικής ζωής, σήμερα φυτοζωεί, φιλοξενώντας συναυλία της Ορχήστρας της ΕΡΤ, που οργάνωσε το ΚΚΕ για την εκατονταετηρίδα της Οκτωβριανής "Επανάστασης" - το θέτω σε εισαγωγικά, διότι επρόκειτο για πραξικόπημα. 
Η επανάσταση του ρωσικού λαού είχε γίνει τον Φεβρουάριο. Τον Οκτώβριο έγινε το πραξικόπημα με το οποίο οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν την εξουσία και εγκατέστησαν τη δικτατορία τους, με τα γνωστά και καταγεγραμμένα αποτελέσματα. 
Βέβαια, οι πιστοί του ΚΚΕ μπορούν να ονομάζουν όπως θέλουν την επέτειο και να τη γιορτάζουν όπως τους αρέσει. Δική τους είναι, αυτούς μόνον αφορά και κανέναν άλλον. Η απορία μου είναι γιατί τη συγκεκριμένη συναυλία, προχθές, τίμησε με την παρουσία του ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Καλά ο Πρόεδρος της Βουλής - τον ξέρουμε. Αλλά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας;».
***

Αυτά έγραφε τις προάλλες στην «Καθημερινή» ο «πολύς» Στέφανος Κασιμάτης, φανερά ενοχλημένος από την απήχηση που είχε η πρωτοβουλία της ΚΕ του ΚΚΕ να τιμήσει τρεις κορυφαίους Σοβιετικούς μουσικοσυνθέτες, με αφορμή την 100ή επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης.

Η ίδια συναυλία απασχόλησε σε ένα εκτενές κείμενο και τον αρθρογράφο της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ», Ηλία Κανέλλη, ο οποίος κατηγορεί το ΚΚΕ ότι επέλεξε τους τρεις Σοβιετικούς συνθέτες όχι για να τιμήσει το έργο τους, αλλά για να το χρησιμοποιήσει. 
Στο άρθρο του αναμασά τα γνωστά για τον Σοστακόβιτς, ότι έτρεμε μην τον διώξει το «καθεστώς» και ότι στη Νέα Υόρκη, το 1949, διάβαζε τους λόγους που του γράψανε, για να είναι αρεστός στην ηγεσία της ΕΣΣΔ. 
Για τον Προκόφιεφ και τον Χατσατουριάν δεν βρήκε πολλά να γράψει και έτσι αρκέστηκε στη μάταιη διαπίστωση για τον πρώτο ότι πήγε άκλαυτος, επειδή είχε την «ατυχία» να πεθάνει την ίδια μέρα με τον Στάλιν και επομένως «όλοι θρηνούσαν τον πατερούλη»...
***

Ξίνισαν οι «μαντάμ Σουσούδες» της αστικής δημοσιογραφίας και βγήκαν στη ρούγα του αντικομμουνισμού. 
Αλήθεια, τι τον ενόχλησε πιο πολύ τον Κασιμάτη; 
Οτι ο «λαουτζίκος», η «μπασκλασαρία», ο «μπύθουλας» μπήκε στο Μέγαρο Μουσικής; 
Ενοχλήθηκε από την παρουσία απλών εργατών και εργατριών στο Μέγαρο Μουσικής; 
Ανατριχιάζει, φαίνεται, από την ιδέα και μόνο ότι οι εργάτες που χτίζουν τα «Μέγαρα» έχουν (άκουσον, άκουσον...) το δικαίωμα να τα επισκέπτονται!!! 
«Τι θράσος, τι αγένεια, πού φτάσαμε», θα αναρωτήθηκε η μαντάμ Σουσού και μύρισε το αρωματισμένο της μαντίλι, γυρνώντας το κεφάλι της με απέχθεια.


Μήπως όμως θύμωσε γιατί μια από τις καλύτερες ορχήστρες της Ελλάδας, η Ορχήστρα της ΕΡΤ, και ένας καταξιωμένος, διεθνούς φήμης μαέστρος έπαιξαν σε συναυλία... που διοργάνωσε το ΚΚΕ για την επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης; 
«Οποία κατάντια», θα σκέφτηκε η μαντάμ Σουσού, ένα ρίγος διαπέρασε το κορμί της και προσπέρασε με βιασύνη τη γνώμη του διεθνούς φήμης διευθυντή ορχήστρας, Αλέξανδρου Μυράτ:
 «Είναι η επέτειος του σημαντικότερου γεγονότος που άνοιξε τον "σύντομο" 20ό αιώνα. Η Ιστορία δεν τελειώνει ποτέ, ούτε επαναλαμβάνεται βέβαια. Η επέτειος φέρνει ξανά στο φως μια ιστορία που θα πρέπει να γνωρίζουμε για να κατανοούμε τη σχέση της με το σήμερα».
***

Αυτό που όμως δεν μπορεί να αποδεχτεί με τίποτα ο δημοσιογράφος της «Καθημερινής», είναι αυτό το ίδιο το έργο των τριών κορυφαίων Σοβιετικών συνθετών του 20ού αιώνα, ίσως των κορυφαίων του κόσμου για τον αιώνα που μας πέρασε. 
Πώς να χωνέψει ότι μια «δικτατορία», ένα «ολοκληρωτικό και ανελεύθερο» καθεστώς διαμορφώνει τέτοιο επίπεδο καλλιτεχνικής δημιουργίας και πνευματικής πρωτοπόρας εργασίας. 
Πώς είναι δυνατόν ένα τέτοιο «πραξικόπημα» να αποτελεί έμπνευση για τη δημιουργία κορυφαίων μουσικών έργων του 20ού αιώνα.
 Πού ακούστηκε, αυτή η ύψιστη καλλιτεχνική δημιουργία να απευθύνεται στον απλό λαό, να καλλιεργεί και να διαπαιδαγωγεί τα ιδανικά μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο...

Είναι λογικό ο δημοσιογράφος να αναστατώνεται. Ομως, στην προκειμένη περίπτωση ταιριάζει γάντι και η απάντηση στην ψωνισμένη μαντάμ Σουσού από τον Παναγιωτάκη, όταν εκείνη του λέει: 
«Δε θα μπορούσες (να ζήσει στο Μέγαρο που πρόσφατα είχε αποκτήσει) καθότι πτωχός, και όχι μόνο πτωχός εις το χρήμα, αλλά και πτωχός εις το πνεύματι και αυτή είναι η μεγαλύτερη πτωχεία». 
Κι εκείνος της απαντά: «Αχ μωρέ Ζαργάνα μου, βασίλισσα έγινες αλλά οι κοτσάνες, κοτσάνες»!!!
***

Οσο για τον Κανέλλη των «ΝΕΩΝ», που παρουσιάζει τους τρεις Σοβιετικούς συνθέτες ως «παρίες» και καταχωρημένους στα μαύρα κατάστιχα της σοβιετικής εξουσίας, προφανώς του διαφεύγει ότι ο Προκόφιεφ τιμήθηκε από το σοβιετικό κράτος όχι μία, αλλά πολλές φορές με τις ανώτερες διακρίσεις, όπως το Βραβείο «Λένιν» (1957) και το Βραβείο «Στάλιν» (1943, 1946, 1947, 1952). 
Ο Σοστακόβιτς, πάλι, εκτός του ότι τιμήθηκε εξίσου από το σοβιετικό κράτος, ήταν τόσο «απεχθής» στο καθεστώς, που έδωσε το όνομά του ακόμα και σε μια χερσόνησο της σοβιετικής επικράτειας στην Ανταρκτική. 
Ανάλογες τιμές απέδωσε η ΕΣΣΔ και στον Χατσατουριάν. Ψιλά γράμματα, θα σκεφτεί κανείς. Κυρίως για εκείνους που με κάθε αφορμή επαναλαμβάνουν τις ίδιες αντικομμουνιστικές κορόνες, σαν να τις διαβάζουν από ...παρτιτούρα.

Aπό: 


Ελενη Μαρκακη
24/10/17
Το επόμενο ραντεβού στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας 
Όλοι θα μαστε κει !


30 Οκτώβρη οι μαθητές στους δρόμους!



mathites.gr:
24/10/17

30 Οκτώβρη κλειστά σχολεία και όλοι οι μαθητές στους δρόμους!

Μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερα σχολεία συζητάνε και παίρνουν αποφάσεις για συμμετοχή τις 30 Οκτώβρη... 
Μέχρι στιγμής, τα ραντεβού για τις μαθητικές πορείες σε όλη την Ελλάδα είναι τα εξής:
ΑΘΗΝΑ: 12:00 μ. Προπύλαια (Στάση ΜΕΤΡΟ "Πανεπιστήμιο")
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 12:00 μ. Αγαλμα Βενιζέλου
ΠΑΤΡΑ: 10:30 π.μ. Πλατεία Γεωργίου

ΛΑΡΙΣΑ: 10:00 π.μ. Πλατεία Ταχυδρομείου
ΑΡΤΑ: 10.30 π.μ. Πλατεία Κιλκίς
ΒΕΡΟΙΑ: 12:00 μ. Πλατεία Δημαρχείου
ΒΟΛΟΣ: 10:00 π.μ. Πλατεία Ελευθερίας
ΓΙΑΝΝΕΝΑ: 10.30 π.μ. Ακαδημία 
ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ: 12:00 μ. Πλατεία Μάγκου
ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ: 10.30 π.μ. Πλατεία Ελευθερίας
ΚΑΒΑΛΑ: 12:00 μ. Πλατεία Καπνεργατών 
ΚΑΤΕΡΙΝΗ: 12:00 μ. Κεντρική Πλατεία 
ΚΕΡΚΥΡΑ: 11:00 π.μ. Ενιαία Λύκεια
ΚΙΛΚΙΣ: 12:00 μ. Πλατεία Ειρήνης
ΚΟΜΟΤΗΝΗ: 11:00 π.μ. Κεντρική Πλατεία
ΛΑΜΙΑ: 12.00 μ. Πλατεία Πάρκου
ΛΕΥΚΑΔΑ: 10:30 π.μ. Αγ. Μηνάς
ΛΗΞΟΥΡΙ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ: 10:00 π.μ. Κεντρική Πλατεία
ΞΑΝΘΗ: 11:00 π.μ. Κεντρική Πλατεία
ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ: 11:00 π.μ. Κεντρική Πλατεία
ΠΡΕΒΕΖΑ: 10.30 π.μ. Πυροβολικό
ΡΕΘΥΜΝΟ: 12.00 μ. Δημαρχείο
ΣΕΡΡΕΣ: 12:00 μ. Πλατεία Κρονίου
ΤΡΙΚΑΛΑ: 10:00 π.μ. Κεντρική Πλατεία
ΧΑΛΚΙΔΑ: 12:00 μ. Στρογγυλό
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ: 
- 12:00 μ. Κεντρική Πλατεία Πολυγύρου
- 12:00 μ. Κεντρική Πλατεία Μουδανιών
ΧΑΝΙΑ: 10.00 π.μ. Πεζόδρομο Κοραή
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΔΥΝΑΜΙΚΑ!!!
30 του μηνός θα γίνει πανικός!!!
Θέλουμε σχολείο να μορφώνει, όχι να εξοντώνει!!!

Κυριακή 22 Οκτωβρίου 2017

Μην κλαίς...Εμείς Στέκουμε Όρθιοι...Ώσπου να ορθώσει κορμί, να δέσει χυμούς κι ο τελευταίος αδικημένος,,


Μην κλαίς..
Εμείς, μυρίζουμε ακόμη άνοιξη και μπαρούτι.
Χαμογελάμε στην κάθε ανατολή. 
Πίνουμε κοκκινο κρασί και σπάμε το ποτήρι. 
Μεθάμε με τις λεμονιές. 

Δεν χώνουμε τα χέρια μες στις τσέπες μας, 
μα στην χούφτα του διπλανού μας. 

Μην κλαίς..Μείναμε πίσω. Εκεί, στην λίθινη εποχή..
Εμείς, γλεντάμε ακόμη με δυό ελιές κι ένα κρεμμύδι.
Στέκουμε όρθιοι κάτω απ΄όλους τους καιρούς είτε με ιδρωμένο, είτε με σπασμένο κεφάλι.
Λέμε: " αύριο, ναι, αύριο" και ημερεύει η καρδιά του κόσμου,

Εμείς, ακόμη ξενυχτάμε ερωτοχτυπημένοι κάτω από κλειστά παράθυρα και δακρύζουμε με την " συννεφιασμένη Κυριακή"..

Ακόμη ορκιζόμαστε στο όνομα του δίκιου και της ελευθερίας μας.
Ακόμη κουβαλάμε στο δισάκι μας το αίμα των ηρώων μας και του μιλάμε.
Έτσι. Εμείς. Όρθιοι. Έτσι.
Ώσπου 
να ορθώσει κορμί, να δέσει χυμούς κι ο τελευταίος αδικημένος, ξεσπιτωμένος, ρημαγμένος και καταπιεσμένος απανταχού της γής.
Γι αυτό, μην κλαίς. 
Όρκος.


Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 2017

ο λεβέντης μας – ο «αριστερός»: "ο Τραμπ είναι «συνεχιστής των αξιών της ελευθερίας και της δημοκρατίας" !

,,Ο Τραμπ μας είπε πόσο ευτυχής είναι για την ύπαρξη της βάσης της Σούδας στην Ελλάδα. Μιλάμε για την Σούδα που ως άντρο του αμερικανικού ιμπεριαλιστικού εγκλήματος έχει παρασημοφορηθεί δυο φορές από τους Μπους, τη μια στον πόλεμο του Κόλπου και την άλλη στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Αυτή είναι η Σούδα. 
Αυτό είναι και το Ακτιο, αυτή (θα) είναι και η Ανδραβίδα που οι Αμερικάνοι τη θέλουν για βάση drones, αυτές θα είναι και οι νέες βάσεις (!) από Καστέλι μέχρι Κάρπαθο που καμιά άλλη κυβέρνηση πλην της «αριστερής» του ΣΥΡΙΖΑ δεν τόλμησε ποτέ να θέσει: Νέες βάσεις!
Και ο Τσίπρας – ο «αριστερός» – 
αυτός που θα έφερνε την «κατάργηση των ξένων στρατιωτικών βάσεων» (από την «Πολιτική Απόφαση» του Ιδρυτικού Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ – Ιούλιος 2013), αυτός που έλεγε «(…) κλείσιμο όλων των ξένων βάσεων στην Ελλάδα. Αμεση κατάργηση των βάσεων της Σούδας και του Ακτίου. Δεν θέλουμε την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ, ούτε το ΝΑΤΟ στην Ελλάδα και αγωνιζόμαστε για την διάλυσή του» («Εκλογικό Πρόγραμμα» ΣΥΡΙΖΑ – Μάης 2012),
 τι έκανε; Πήρε το λόγο και κοιτώντας γλυκά και συμμαχικά τον Τραμπ, του είπε με νόημα: Ναι, στη Σούδα «γίνεται σημαντική δουλειά, που μπορεί και πρέπει να αναβαθμιστεί»!,,
*******

1) O Τραμπ, έχοντας δίπλα του τον Έλληνα πρωθυπουργό, ξεκίνησε την κοινή τους συνέντευξη μιλώντας για το ρεκόρ στον δείκτη του… αμερικανικού χρηματιστηρίου. Στη συνέχεια οι μισές του δηλώσεις αναλώθηκαν στα εξής αμιγώς… ελληνικού ενδιαφέροντος θέματα: Στο Οbamacare, στο ισοζύγιο των ΗΠΑ με τους βασικούς εμπορικούς τους εταίρους και στην επιλογή του επόμενου διοικητή της Fed…

Όπως διαπιστώνει κανείς, ο Τραμπ ξεχείλιζε από… αγωνία και ενδιαφέρον για την συνάντηση που είχε προηγηθεί με τον Τσίπρα.

2) Ο Τσίπρας – σύμφωνα με τους φίλους του – πήγε στις ΗΠΑ ώστε μεταξύ άλλων να φέρει και «επενδύσεις» που θα ανοίξουν δουλειές στην Ελλάδα. Αντιθέτως τι μάθαμε; 
Ότι εκεί, η καταχρεωμένη Ελλάδα, η Ελλάδα του ΕΝΦΙΑ και της κατάργησης του ΕΚΑΣ, η Ελλάδα του δεν έχουμε μαντήλι να κλάψουμε, συνήψε συμφωνία να φεσωθεί επιπλέον 2,4 δισ. δολάρια. Γιατί; Για να αγοράσει αμερικανικά F-16! 
Συμφωνία που, όπως είπε ο Τραμπ, θα ανοίξει, μεν, δουλειές (όλοι τις ίδιες αθλιότητες και τα ίδια ψέματα λένε στους λαούς τους), αλλά που; Στις ΗΠΑ…

Πήγε, δηλαδή, ο Τσίπρας στις ΗΠΑ για να ταΐσει κι αυτός, όπως όλοι οι προκάτοχοί του, τις «Λόκχιντ» και για να μπορεί ο Τραμπ που ταίζει τις «Λόκχιντ» με το αίμα του ελληνικού και όλων των λαών, να πουλάει παραμύθια στον αμερικανικό λαό περί νέων θέσεων εργασίας (στις… ΗΠΑ). 

3) Ο Τραμπ είπε στις κοινές δηλώσεις με τον Τσίπρα ότι συγχαίρει την Ελλάδα που εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της στο ΝΑΤΟ όντας μια από τις λίγες χώρες που καταβάλει στο σύγχρονο «ταμείο της Δήλου» πάνω από το 2% του ΑΕΠ της σε αμυντικές δαπάνες.

Και ο Τσίπρας – ο «αριστερός» – αυτός που θα έφερνε «απεμπλοκή της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ» («Πολιτική Απόφαση» Ιδρυτικού Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ – Ιούλιος 2013), τι έκανε; Καμάρωνε σαν γύφτικο σκεπάρνι. 
Τι έκανε; 
Διαλάλησε, για να δείξει πόσο καλός σύμμαχος είναι, την στρατιωτική συνεργασία της Ελλάδας όχι μόνο με τις ΗΠΑ, αλλά και με το Ισραήλ. 
Ποιος; Ο – «αριστερός» – Τσίπρας, αυτός που θα έφερνε την «αποτροπή της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ» («Πολιτική Απόφαση» Ιδρυτικού Συνεδρίου ΣΥΡΙΖΑ – Ιούλιος 2013) και την «εφαρμογή της αρχής “κανείς Έλληνας στρατιώτης σε πολεμικά μέτωπα έξω από τα σύνορα της χώρας”(…)».

4) Ο Τραμπ μας είπε πόσο ευτυχής είναι για την ύπαρξη της βάσης της Σούδας στην Ελλάδα. Μιλάμε για την Σούδα που ως άντρο του αμερικανικού ιμπεριαλιστικού εγκλήματος έχει παρασημοφορηθεί δυο φορές από τους Μπους, τη μια στον πόλεμο του Κόλπου και την άλλη στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Αυτή είναι η Σούδα. Αυτό είναι και το Ακτιο, αυτή (θα) είναι και η Ανδραβίδα που οι Αμερικάνοι τη θέλουν για βάση drones, αυτές θα είναι και οι νέες βάσεις (!) από Καστέλι μέχρι Κάρπαθο που καμιά άλλη κυβέρνηση πλην της «αριστερής» του ΣΥΡΙΖΑ δεν τόλμησε ποτέ να θέσει: Νέες βάσεις!

Και ο Τσίπρας – ο «αριστερός» – αυτός που θα έφερνε την «κατάργηση των ξένων στρατιωτικών βάσεων» (από την «Πολιτική Απόφαση» του Ιδρυτικού Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ – Ιούλιος 2013), αυτός που έλεγε «(…) κλείσιμο όλων των ξένων βάσεων στην Ελλάδα. Αμεση κατάργηση των βάσεων της Σούδας και του Ακτίου. Δεν θέλουμε την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ, ούτε το ΝΑΤΟ στην Ελλάδα και αγωνιζόμαστε για την διάλυσή του» («Εκλογικό Πρόγραμμα» ΣΥΡΙΖΑ – Μάης 2012),
 τι έκανε; Πήρε το λόγο και κοιτώντας γλυκά και συμμαχικά τον Τραμπ, του είπε με νόημα: Ναι, στη Σούδα «γίνεται σημαντική δουλειά, που μπορεί και πρέπει να αναβαθμιστεί»!

5) Ο Τσίπρας, ο ίδιος που πήγαινε το 2014 στο Ελληνικό βγάζοντας λογίδρια ότι η σωτηρία του Ελληνικού ήταν «κατάθεση ψυχής»για τον ΣΥΡΙΖΑ και μια «μάχη που δεν πρόκειται να την εγκαταλείψουμε», εμφανίστηκε δίπλα στον Τραμπγια να διαφημίσει, τι;

Για να διαφημίσει το «realestate» – δικά του τα λόγια – του Ελληνικού. Και να καλέσει τους Αμερικάνους να κάνουν πολλές τέτοιες «επενδύσεις» στην Ελλάδα σαν αυτές που όταν ήταν στην αντιπολίτευση τις αποκαλούσε – δικά του τα λόγια – «πλιάτσικο». Αλλά τώρα, ενώπιον του και επιχειρηματία Τραμπ, εγγυήθηκε την «φαστ τρακ» πραγματοποίησή τους…

6) Ο Τσίπρας, γλείφοντας περί την προηγούμενη μνημονιακή«στήριξη» των Αμερικάνων,την οποία έχουμε απολαύσει 7 μνημονιακά χρόνια τώρα, πήγε στις ΗΠΑ για να πάρει νέα αμερικανική «στήριξη» στο θέμα του χρέους. Έτσι λέει το παραμύθι. Και τι πήρε; Μαζί με την γενική δήλωση του Τραμπ για την ρύθμιση του χρέους πήρε, όμως, και μια ακόμα δήλωση. Μόνο που αυτή δεν ήταν γενική. Ήταν πολύ ειδική και πολύ στοχευμένη: Ενθάρρυνα τον κ.Τσίπρα, είπε ο Τραμπ, η Ελλάδα να συνεχίσει την εφαρμογή του προγράμματοςκαι των μεταρρυθμίσεων.

Ε, όσο κι αν είμαστε «ιθαγενείς» γνωρίζουμε πια την μετάφραση των λέξεων «πρόγραμμα» και «μεταρρυθμίσεις»: Μνημόνια, είναι η μετάφραση. Τόσο ενθαρρυντικός και ευπροσήγορος ο κ.Τραμπ…

7) Πήγε ο Τσίπρας στις ΗΠΑ για να του ανατεθεί από τους Αμερικάνους «ρόλος κλειδί» –αυτά ήταν τα λόγια του Τραμπ – για την επίτευξη των γεωστρατηγικών συμφερόντων τους στην περιοχή. Ειδικά τώρα που οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία δεν είναι και οι καλύτερες. Και γι’ αυτό το σκοπό ξεδίπλωσε ο Τσίπρας – ο «αριστερός» – όλη την πραμάτεια της υποτέλειας και της συνενοχής της ελληνικής άρχουσας τάξης στα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα. Και τι «αξιόπιστοί σύμμαχοί σας που είμαστε», και τι «για πολλά χρόνια» που θα είμαστε ακόμα σύμμαχοι, και (άλα Παπανδρέου, Σαμαρά, Μπακογιάννη κοκ) τι «κοινές αξίες»που έχουμε, και τι «σταθερές οι σχέσεις μας από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που τώρα είναι και στο καλύτερο επίπεδο», και τι «υπέρμαχος της σταθερότητας στην περιοχή που είστε κ.Τράμπ»(ο Τράμπ υπέρμαχος της σταθερότητας!), και τι «υπέρμαχος της ειρήνης που είστε κ.Τράμπ» (ο Τραμπ υπέρμαχος της ειρήνης!)…Και γιατί όλα αυτά; Για να έχουμε, λέει, τα «ανταλλάγματα»που απορρέουν από την αναγόρευση της Ελλάδας σε «ρόλο κλειδί» των Αμερικάνων».

Ε, λοιπόν, θα το θέσουμε ευθέως, αφού πρώτα ρίξουμε μια ματιά γύρω μας. Μια ματιά στην περιοχή, από τη Συρία και το Ιρακ μέχρι την Κορέα και το Αφγανιστάν και από την Λιβύη και την Παλαιστίνη μέχρι τα κατακερματισμένα Βαλκάνια και το γεμάτο πτώματα προσφύγων Αιγαίο. Και αφού ρίξαμε τη ματιά μας, ρωτάμε:

Αλήθεια: 

Πόσο χαλασμένος πρέπει να είσαι για να διαφημίζεις τον «αναβαθμισμένο» σου ρόλο στον αφανισμό των γειτονικών λαών σαν προϋπόθεση της «βελτίωσης» της ζωής του ελληνικού λαού;Πόσο;…

Απάντηση:
Τόσο ώστε να συνεχίζεις επάξια εκείνη τη σχέση με τις ΗΠΑ που ξεκινάει από τις βόμβες ναπάλμ του Εμφυλίου, πάει στα «στρατηγέ μου ιδού ο στρατός σας» της Μακρονήσου, περνάει από τους μετεμφυλιακούς Πιουριφόι και από τους Κίσινγκερ της χούντας για να φτάσει στα«ευχαριστούμε τις ΗΠΑ» του Σημίτη.

Είναι αυτά τα «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ» που σήμερα τα επαναλαμβάνει ο Τσίπρας – ο «αριστερός»…

8) Ρωτήθηκε ο Τσίπρας πως αισθάνεται τώρα ενώπιον του Τραμπ, όταν τον Μάρτη του 2016 σχολιάζοντας το ενδεχόμενο να εκλεγεί ο Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ είχε πει εκείνο το «μακάρι να μη μας βρει κι αυτό το κακό». Και τι απάντησε ο Τσίπρας ως άλλος Σαμαράς (τα θυμάστε τα «ουδείς αναμάρτητος» ενώπιον της Μέρκελ εκείνου του άλλου «κολοκοτρώνη» μας); 
Μπορεί «να μοιάζει διαβολικός αλλά ό,τι κάνει είναι για καλό»(!), απολογήθηκε ο λεβέντης μας – ο «αριστερός».Τώρα που είδα τον Τραμπ από κοντά, είπε ο λεβέντης μας – ο «αριστερός» -κατάλαβα ότι ο Τραμπ είναι «συνεχιστής των αξιών της ελευθερίας και της δημοκρατίας»!

Και εμείς κύριε Τσίπρα, τώρα που σας είδαμε εκεί στον Λευκό Οίκο, το καταλάβαμε. 
Καταλάβαμε το νόημα εκείνου του ανεκδότου με τον λαγό, που τραύλιζε σε αμερικάνικη προφορά ακόμα και το τραύλισμά του, όταν το λιοντάρι τον ρώτησε: «Λαγέ μαδάς;»…