TRANSLATE

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

ΟΡΕΙΒΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΩΝ ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ-ΕΛΛΑΔΑΣ




Περπατώντας στα μονοπάτια των λαθρεμπόρων…
18 Ιουνίου , Παρασκευή πρωί του Σωτήριου έτους 2010…αξημέρωτα.
40 βαθμοί κελσίου πριν 4 μέρες είχαν σαν αποτέλεσμα (λόγω του γαμοκλιματιστικού)να τρέχουν τα σιφώνια της μύτης μου θυμίζοντας αγωγούς της ΕΥΑΘ.
-Παίρνε ένα Nurofen(χαπάκι σκατί χρώματος) κάθε βράδυ και η διαρροή θα σταματήσει μαχαίρι, μούπε η γυναίκα μου ακολουθώντας τις
οδηγίες της γειτόνισσας , που η νύφης της σπουδάζει κτηνίατρος.
…ενεργώντας όπως η φώκια στα τρύπια ψυγεία των αυτοκινήτων (σκέφθηκα)
-Πρόσεχε μόνο φέρνει υπνηλία…μούπε στοργικά…
Σηκώθηκα φρεσκότατος κατά τις 3:00 το πρωί έχοντας ξαπλώσει στις 1:00 το πρωί. Η γαμοφώκια δεν με άφησε να κλείσω μάτι. Η διαρροή στην μύτη όμως σταμάτησε μαχαίρι…
Τελευταίος έλεγχος στο σακίδιο, γιατί την τελευταία φορά που ξέχασα τις μπανέλες της σκηνής αποδείχθηκε ότι μόνο ο Ράμπο και ο Μπλεκ μπορούν να στήσουν σκηνή με κλαδιά δένδρων.
Ταυτότητα, υπνόσακος, γκαζάκι, Άσσους, κάμερες, μπαταρίες, κτλ, κτλ, και ταυτότητα ξανά.
Ανέβασμα στην ζυγαριά χωρίς σαμάρι …75 κιλά, γαμώ την δίαιτά μου, 2 κιλά πάνω είμαι.
Ξανασκαρφαλωμα στην ζυγαριά σαμαρωμένος…91 κιλά!!!
Πεταμένα λεφτά αποδεικνύονται τα κουταλοπίρουνα τιτανίου.
(σκέφτομαι να αρχίσω να τρώω τα σαντουιτσάκια μπας και ελαφρώσω λίγο).
Κατεβαίνω στο βενζινάδικο να περιμένω τον Σπύρο τον -δεν-αργώ-ποτέ-στα-ραντεβού-μου-εσύ-έρχεσαι-πρώιμα στις 4:00 πμ όπως ήταν συμφωνημένο…
Εγγλέζος ο πούστης όπως πάντα, … κατέφθασε με τις Πλειάδες του στις 4:50 πμ.
Κατευθυνόμαστε στον χώρο συνάντησης των υπολοίπων και βρίσκουμε τον Θανάση , –τον άνθρωπο που όταν είναι να διαλέξει ανάμεσα σε 2 δρόμους, θα επιλέξει να σε οδηγήσει ανάποδα σε μονόδρομο, ακόμα και όταν βλέπει να
υπάρχει περιπολικό στην αρχή του μονόδρομου με βλοσυρούς μπάτσους μέσα που τρίβουν τις παλάμες τους περιμένοντας θύματα σαν και μας – και τον γιο του Γιώργο , –ρε-πατέρα-μη-μου-σπας-τ’ αρχίδια-, ως Έλληνα Χαιλάντερ, με την μακριά του κόμη να χαϊδεύει την κωλοτρυπίδα του.
Σε λίγο καταφθάνει και ο συνονόματος μου Αντωνάκης, γεωλόγος σπουδαγμένος στην μυθική Σόφια του Ζίφκωφ. Το μεταφραστικό του ταλέντο θα μας χρειασθεί κατά την εισβολή των Γαλατών στην Γαλατία, στην Βουλγαρία.
Και πάνω που λέμε να πουλήσουμε τον Παναγιώτη και να την κάνουμε, εμφανίζεται ο αθεόφοβος, συνάμενος και κουνάμενος.
Ματς-μουτς, πάμε αλάνια…
Εγνατία οδός-γέφυρα Στρυμόνα- Δράμα- Παρανέστι….Εδώ φορτώνουμε τον Κυριάκο- ο δάσκαλος που μπροστά σε κάθε μεγαλείο της φύσης που συναντάμε στις διάφορες εξορμήσεις μας, η μοναδική λέξη που χρησιμοποιεί από τον πλούσιο λεξιλόγιό του περιορίζεται στην λέξη ΜΑΓΕΙΑ (Αλοίμονο στους μαθητές που διδάσκει)- και ξεκινάμε για την αφετηρία.
Το Δασικό Εργοτάξιο Στάμνας (ένα άθλιο σύμπλεγμα ξύλινων κτισμάτων) διάσημο για την αλεπού του , που φυσικά εμείς της χαρίσαμε την διασημότητα, θα είναι το παρκινγκ για το Forester του Σπύρου. Οι δασικοί που από τις 10 το πρωί της Παρασκευής εγκαταλείπουν τον χώρο με κατεύθυνση τον πολιτισμό (λέγε με Δράμα) μας διαβεβαιώνουν ότι το αμάξι θα είναι ασφαλές, γιατί οι Βούλγαροι μαντράδες γνωρίζουν ότι τα 2λιτρα τζιπάκια έχουν χαμηλή τιμή μεταπώλησης λόγω της οικονομικής κρίσης…ο Σπύρος βγάζει βαθύ αναστεναγμό , κοιτάζει με δακρυσμένο βλέμμα τις λαμαρίνες που μας μεταφέρουν στις διάφορες εξορμήσεις, και αναγκάζεται να μας ακολουθήσει στην περιπέτεια που ξεκινάει…
…η αλήθεια είναι ότι η περιπέτεια ξεκίνησε πριν 3 χιλιόμετρα, όταν αναγκασθήκαμε να εγκαταλείψουμε το Astra του Αντωνάκη λόγω μπατακίλας και ένας αγριάνθρωπος δασεργάτης προσπάθησε να ρίξει ένα μαυρόπευκο στο αμάξι του Σπύρου. Ο καριόλης δεν το πέτυχε και εύχομαι στην επιστροφή να σημαδέψει καλύτερα…
Έχουμε μπροστά μας 20 γαμημένα χιλιόμετρα, μέσα από ένα γαμημένο όμορφο δάσος γεμάτο οξιές, φλαμουριές, σημύδες, κολόπευκα (η σχέση με αυτό το δενδροειδές είναι γνωστή, είναι καλό μόνο για Χριστουγεννιάτικο αξεσουάρ, κάτι σαν τον Αη βασίλη) και άλλα δένδρα όπως έλεγαν οι παλιοί στον Βερτίσκο . …ΜΑΓΕΙΑ μας πρήζει συνέχεια ο δημόσιος λειτουργός…
Οι κερασιές που συναντάμε διάσπαρτες στον δασικό δρόμο είναι κατάλοιπα των αγριανθρώπων που μέναν εδώ παλαιότερα και που ίχνη των οικισμών τους διακρίνουμε μέσα στην πυκνή βλάστηση.
Βαδίζουμε μέσα σε πυκνή ομίχλη σε περιβάλλον που θυμίζει Σκωτία, αφήνοντας πίσω μας κατεστραμμένη γη. Βατόμουρα , κερασιές, αγριαχλαδιές και κράνα δέχονται ανηλεή επίθεση από την ομάδα μας κάτι που οδηγεί σε σίγουρη λιμοκτονία την πανίδα της περιοχής. Σαν ανταμοιβή γι αυτά που μας παρέχει η μάνα Ροδόπη κοπρίζουμε ασύστολα στο διάβα μας αφήνοντας ότι πολύτιμο
έχουν τα σωθικά μας στην ερημωμένη από το πέρασμα μας γη.
Τύφλα νάχουν οι Ούννοι.
Νέο πρόβλημα σε λίγο μπροστά μας. Ο δρόμος αδιαπέραστος από φρεσκότατο χεζοβολιό αγελάδων. Μια στάνη που ζήλεψε την δόξα των ΣΕΟ, καταλαμβάνει και τις 2 μεριές του δρόμου και οι υποψήφιες μοσχαρίσιες μπριζόλες μετατρέπουν τον χωματόδρομο σε εύφορη γη της επαγγελίας. Ο τσομπάνης που εμφανίζεται αλαφιασμένος και έκπληκτος –μάλλον διακόψαμε τις σεξουαλικές του περιπτύξεις με τα "χτίνια"– , μου κάνει τράκα τους Άσσους (έμεινα με 9 πακέτα, θα φθάσουν για ΠΣΚ και δηλώνει Αλβανός. Άλλη μια επικερδής και αξιοζήλευτη θέση εργασίας χάθηκε για τα παιδιά μας.
Ακριβώς στις 3:00 μμ oπως μας το είχε υποσχεθεί η χλιμίντζουρας ο Σάκης στο δελτίο καιρού, ανοίγουν οι ουρανοί και γινόμαστε αιδοίο . Σε αντίθεση με όσα τόσα χρόνια μας γαλούχησαν οι πατέρες μας, κατασκηνώνουμε κάτω από τα φυλλώματα παχιάς και ψηλής φλαμουριάς για να βρούμε προστασία από την θανατηφόρα βροχή και αδιαφορώντας για τις αστραπές και τους κεραυνούς που οι φήμες φέρνουν να πέφτουν τάχαμ-τάχαμ στα ψηλά δένδρα.
Η fuckenφλαμουριά μας προστατεύει μόνο κανένα μισάωρο και ένας νέος κίνδυνος πλησιάζει. Η υπνηλία. Το σκατί χαπάκι μετά από 12 ώρες δείχνει τα δόντια του. Με το ζόρι ανοίγω τα μάτια μου και έκπληκτος αντιλαμβάνομαι ότι όλοι οι πούστηδες γύρω μου πρέπει να κατανάλωσαν πολύ σκατί χαπάκι. Χασμουριούνται όλοι σαν γελάδια.
Γρήγορα αποφασίζουμε να βγούμε στην βροχή γιατί η προστασία της φλαμουριάς ¨καπούτ".
Μουσκεμένοι μέχρι το κόκαλο συνεχίζουμε μέσα στην βροχή –ρε πούστη Σάκη , έλεγες ότι θάναι τοπικές και σύντομες οι μπόρες, και μας έστειλες στον κατακλυσμό του Νώε– για τις επόμενες 2 ώρες.
Μουγκανητά αγελάδων – το πιο άγριο ζώο της περιοχής που συναντήσαμε, μετά από τα γιγάντια σαλιγκάρια που αφθονούν σε αυτά τα μέρη – μας ειδοποιούν ότι φθάνουμε στον πολιτισμό. Το γνωστό καλυβοτσαντίρι των ελλήνων κτηνοτρόφων μας καλωσορίζει στην περιοχή της 1ης κατασκήνωσης. Ένα καταπράσινο λιβάδι που το διασχίζει ποταμάκι με χρώμα και η υφή του θυμίζει αγωγό αποβλήτων ,-υποθέτουμε λόγω βροχής-, θα είναι το αντικείμενο λατρείας για τις βιντεοκάμερες και τις φωτογραφικές μηχανές μας.
Στήνουμε τις σκηνές υπό βροχή-αδιαφορώντας για τους ορθούς τρόπους στησίματος των σκηνών που ενδελεχώς είχαμε συζητήσει στα διάφορα meeting που είχαν προηγηθεί της αποστολής και συνοψίζονταν στο εξής " όλοι βοηθούμε στο στήσιμο της κάθε σκηνής με στόχο την ελαχιστοποίηση του να μπούμε σε μια σκηνή μπανιέρα".
Ο καθείς ενδιαφέρεται να στήσει το σκηνάκι που θα τον φιλοξενήσει και στις κοχόνες του το τι θα κάνουν οι συνοδοιπόροι του δίπλα.
Το σχέδιο αποδίδει για όλους αποδεικνύοντας περίτρανα το μεγαλείο της θεωρίας της αταξίας .
Πρόβλημα αντιμετωπίζει μόνο ο γεωλόγος -μεταφραστής Θέλω-Να-Κοιμάμαι-Μόνος-Μου-Και-Και κουβαλώ-Και-Το-Μαξιλάρι-Μου-Μαζί ό οποίος κουβαλάει μόνος του μια σκηνή 5 κιλών ικανή να στεγάσει τσίρκο, αλλά φιλοξενεί μόνο τον ίδιο. Δεν ανέχεται άλλον δίπλα του, ούτε και τον εαυτό του.Τον βοηθώ βρίζοντας από μέσα μου, αλλά σκέφτομαι ότι μας είναι απαραίτητος ο παλιοκουμουνιστής στην Βουλγαρία.
Λίγο πριν ξεραθούμε στον απογευματινό ήχο μαθαίνουμε –διότι τα σκηνάκια έχουν λεπτούς τοίχους– διάφορες προσωπικές καταστάσεις των συν-ορειβατών μας. Οι χρυσοπληρωμένες μεμβράνες των Αθανασίου και Υιου , αποδείχτηκαν τούλια και μεταξωτές κορδέλες.
Το μποξεράκι του Παναγιώτη χώθηκε στα κωλομέρια του, μπλέχθηκε με τις εκει υπάρχουσες τρίχες – εεεεε που πας στο βουνό χωρίς χαλάουα βρε Γιέτι των Ιμαλαίων – και δεν βρίσκεται εθελοντής να του το ξεμπλέξει. Ο συγκάτοικος του Κυριάκος, δηλώνει εθελοντής για το εγχείρημα ανακράζοντας ΜΑΓΕΙΑ, αλλά το μουστάκι αλλά Οτσαλάν που διακοσμεί το πάνω χείλος του δεν είναι σίγουρο ότι είναι ο φερετζές του πούστη και τρομοκρατεί τον Παναγιώτη που δηλώνει ότι θα εγχειρισθεί μόνος του με την ξιφολόγχη των ΟΥΚ που παραδοσιακά κουβαλά μαζί του.
Ο Σπύρος -Εχω-Ολα-Τα-Φαρμακευτικά-Ιατρικά-Σκευάσματα-Που-Θα-Χρεισθώ-Στο-Βουνό-, καταριέται την μαύρη τύχη του , που ξέχασε να πάρει τάλκ , για να πουδράρει την ρεματιά που χωρίζει τα κωλομάγουλά του και έχει γίνει λόγω βροχής σαν της μαϊμού τον κώλο.
Εγώ προσπαθώ να κοιμηθώ αλλά φευ, κατέστη αδύνατο, γιατί είμαι τρομοκρατημένος από την απώλεια των άκρων μου. Δεν έχω πόδια…υπάρχουν μόνο πατούσες στο τέλος του υπνόσακου που ουρλιάζουν από πόνο όπως οι έλληνες πατριώτες στα χέρια του Γιώργου Μούτσιου …
Κατά τις 8:00 μμ μας σύρουν με υποσχέσεις και απειλές εκτός σκηνών για να συμμετέχουμε στο καθιερωμένο τσιμπούσι στο Γαλατικό χωριό. Η βροχή έχει παραχωρήσει την θέση της σε μια ζεστή και ξάστερη βραδιά
–Χαμούρη Αρναούτογλου πάλι μέσα έπεσες-.
Ο Τσιπιρίπο της παρέας, Χέσε-Με-Ρε-Πατέρα, έχει ανάψει μεγαλοπρεπή φωτιά –η πυροσβεστική θα την χαρακτήριζε πυρκαγιά– και καταβάλουμε φιλότιμες προσπάθειες να καταναλώσουμε όσα περισσότερα
λουκάνικα-μπριζόλες-λουκάνικα-παστουρμά -λουκάνικα-χωριάτικηη σαλάτα-λουκάνικα- λουκάνικα μπορούμε, με στόχο να μειώσουμε το βάρος από την πλάτη μας αύριο. Μεταφέρουμε δηλαδή το βάρος που κουβαλάμε στους ώμους, στο στομάχι μας για καλύτερη κατανομή βάρους και περισσότερη ροπή στην ανηφοριά.
Τσίπουρα με γλυκάνισο και άνευ, τσίπουρα παλαιωμένα με απροσδιόριστο τρόπο, γαλλικά κρασιά (ευγενική χορηγία και μεταφορά του γαλλικοαναθρεμένου Αθανάσιου), ξύδια του Σπύρου, καταναλώνονται σε χρόνο dt με αποτέλεσμα η συζήτηση να ανάψει και να περιστραφεί περί παντός επιστητού.
Πολιτική , οικονομία, κοινωνία, φτώχια , κλίμα , περιβάλλον και φυσικά πουτσοσυζήτηση. Η τελευταία ομολογώ ότι καταλαμβάνει τα 8/10 της βραδιάς και σας αφήνω να αναρωτιέστε ποιος την συντηρεί…
Χσσ, χρρ, ζζζζ … Καληνύχτα Τζον μπόι
Λόγω της προειδοποίησης του Μαγεία (που είναι φαίνεται γκρούπι του χαμένου του Σάκη) ότι για το Σάββατο προβλέπονται καταιγίδες στις 3:00 το μεσημέρι, αποφασίζουμε να ξεκινήσουμε νωρίς μόλις φέξει. Θα πέσετε απο τα σύννεφα αν μάθετε πόσο στεναχωρήθηκαν οι συνοδοιπόροι μου, όταν στις 5 το πρωί άνοιξα το iphone (-βάλε ρε Στηβ , παραπάνω ένταση στο γαμίδι) και σάλπισα εγερτήριο , μαθαίνοντας ότι ό ήλιος ανατέλλει τόσο βάρβαρη ώρα.
Παίρνουμε ένα Continental πρωινό (καφές και τσιγάρα για μένα-τραχανάς οι υπόλοιποι) και δρόμο παίρνω-δρόμο αφήνω ξεκινάμε για το πιο δύσκολο μέρος της αποστολής. Να βρούμε σύνορα-να μπούμε Βουλγαρία-να μη μας βρουν οι Βούλγαροι συνοριοφύλακες-και να βρούμε Βουλγάρες-.
Τα καταφέραμε κατά 50%…στα 2 τελευταία αποτύχαμε…Να δω οι κουφάλες οι σύντροφοί μου τι θα κάνουν τα άλλα χαπάκια που πήραν , όχι τα σκατί, τα άλλα τα μπλέ…ουουουυ ρεζίλες…
Σε αυτό το άγνωστο πεδίο, που ποτέ κάνεις ορειβάτης δεν ξαναπερπάτησε, που δεν υπήρχε καμιά πληροφόρηση από πουθενά, φάνηκε το μεγαλείο της συστηματικής και επίπονης προσπάθειας που κατέβαλα για την οργάνωση της διαδρομής. Google, GPS, χάρτες πολιτικοί , χάρτες στρατιωτικοί και απόρητοι(του πέους απόρρητοι δηλαδή) βοήθησαν τα μάλα ώστε να χαθούμε ΑΜΕΣΩΣ μόλις περάσαμε την συνοριογραμμή. Ας είναι καλά οι σύντροφοι κομισάριοι του πάλαι ποτέ πανίσχυρου ΚουΚου Βουλγαρίας που δημιούργησαν από την δική τους πλευρά των συνόρων ένα δαιδαλώδες σύμπλεγμα μονοπατιών, που μας οδήγησαν βαθειά μέσα στην καρδιά του εχθρού (κι όταν λέμε βαθειά εννοούμε βαθειά, τουλάχιστον 4 χιλιόμετρα από τα σύνορα, άντε 3, 2χιλιομετρα είναι οκ, τύλιξε τα να φύγουμε).
Λίγο πριν αρχίσουμε να σωριαζόμαστε χάμου από την κούραση (Αντωνάκη πες αλεύρι),την ταλαιπωρία, και την γρίνια, συναντήσαμε έφιππο Βούλγαρο ψηλό-ευθυτενή και ροδομάγουλο, ο οποίος ανακρινόμενος από τον ανακριτή-μεταφραστή της ομάδος, ομολόγησε ότι όντως ήμασταν στην Βουλγαρία, όντως ήμασταν παράνομοι και όντως ήμασταν οι πρώτοι λαθρομετανάστες που εισέβαλαν στην Βουλγαρία από την Ελλάδα, μετά το ξέσπασμα της Κρίσης.
Ακολουθώντας τις οδηγίες του κατευθυνθήκαμε προς την κοιλάδα της Gorna Arda , απ όπου και οι πηγές του Άρδα ποταμού ,γνωστού σε όσους δεν είχαν βύσματα και υπηρέτησαν στην τουριστική περιοχή του τριγώνου του Εβρου.
Η περιοχή θυμίζει την χώρα των Χομπιτ. Καταπράσινα λιβάδια, πλαγιές δασωμένες, μικρά χωριουδάκια , οικισμοί πνιγμένοι στο πράσινο, κρυστάλλινα ποταμάκια. Καμία σχέση όπως καταλαβαίνετε με το αντίστοιχο Ελληνικό μέρος του Κουσλάρ.
Η προσπάθεια να περάσουμε απαρατήρητοι μέσα από τους κεντρικούς δρόμους των οικισμών αποδεικνύεται μεγάλη μαλακία. Οι κάτοικοι έχουν βγει στους δρόμους και χαζεύουν το θέαμα που προσφέρει το μπουλούκι μας. Κάποιοι γέροι σταυροκοπιούνται (δεν ξέρω πως λέγεται το αντίστοιχο ρήμα για τους μουσουλμάνους, γατί πρόκειται περί Πομάκων Ξανθών , Γαλανομάτηδων)και πιστεύουν ότι οι capitalist Έλληνες εισέβαλαν στην χώρα τους.
Ευγενέστατοι μας ενημερώνουν ότι αυτό που κάναμε είναι μάλλον παράνομο και μας προειδοποιούν ότι μάλλον θα έχουμε μπλεξίματα με την φρουρά του Φυλακίου που βρίσκεται στο δρόμο για τα σύνορα.
Την πουτάνα μου, έβλεπα στο χάρτη μια θέση σημειωμένη ως ΒΦ, αλλά που να φανταστώ ότι σημαίνει Βουλγάρικο Φυλάκιο και περιλαμβάνει και Βουλγάρικη Φρουρά.
Ένας γέρος, μάλλον ο χαφιές του χωριού , ρωτούσε πόσοι ακριβώς είμαστε, αν ακολουθούσαν άλλοι, και από που περάσαμε τα σύνορα. Ευτυχώς ο μεταφραστής διαθέτει πειθώ και χαμόγελο που θάκανε παρθένα κορασίδα να σηκώσει τα πόδια της στους ώμους του , καταφέρνει να τον πείσει ότι είμαστε ειρηνική φυλή 7 ατόμων που δεν θέλουμε να μπούμε στην Βουλγαρία, αλλά να βγούμε από αυτήν.
Με αυτές τις πληροφορίες από τους ντόπιους, κινούμαστε ανάμεσα από παρκαρισμένα οχήματα νέας τεχνολογίας- trampant , 4χ4 με ατμόσφαιρα από Κούβα του Scarface, κάρα και άλογα, μιναρέδες ,μαγευτικές λίμνες, γυναίκες που λιχνίζουν με δικράνια,- και κατευθυνόμαστε σε περιοχή όπου υπάρχει μπάρμπεκιου (ταβέρνα) κατά δήλωσή τους.
Μένουμε μακριά από την ταβέρνα οι υπόλοιποι και στέλνουμε τον πιο αναλώσιμο για διαπραγματεύσεις με τον ταβερνιάρη ,για την προμήθεια παγωμένων μπυρών.
Γυρνώντας από την διαπραγμάτευση ο μεταφραστής, ανακοινώνει τα δυσάρεστα. Το μαγαζί έχει μόνο 3 μπύρες, ο ταβερνιάρης μας προσκαλεί στο σπίτι του να πάρουμε το μπάνιο μας (έχετε δει το Hostel;;;)και το φυλάκιο απέχει 300 μέτρα, ευρισκόμενο στο μέσον της απόστασης από τα ελληνικά εδάφη…
Αποφασίζουμε να κατασκηνώσουμε δίπλα στο ιδιόκτητο ποταμάκι του ταβερνιάρη, ενώ η διχόνοια έχει φωλιάσει στην κατά τα άλλα συμπαγή ομάδα μας.
5 στους 7 δηλώνουν ότι πρέπει πάραυτα να επιστρέψουμε στο ελληνικό έδαφος, ενθυμούμενοι σαφώς
τους Γενναίους του Βορρά και την ατάκα του Λάκη Κομνηνού "Χόρευε Σκύλα" …εμένα πάντα μου άρεσε ο Λάκης Κομνηνός και δεν θάχα αντίρρηση να γίνω η σκύλα του…Εξ άλλου σε όσες ταινίες με φυλακές είδα πρόσεξα ότι οι σκύλες περνάνε καλά….το προσπερνάω…
Ξανά στρώνουμε τραπέζι στο Γαλατικό Χωριό, αφού προηγουμένως κατευθυνόμαστε στο ποταμάκι για να πλυθούμε, χτενισθούμε, καλωπισθούμε και να υπενθυμίσουμε στους διάφορους Βούλγαρους που από τον δρόμο μας παρακολουθούν ότι είμαστε απόγονοι του Λεωνίδα και των 300ων…
Πέφτουμε για ύπνο και στα όνειρά μας έρχονται σκηνές από ναρκοπέδια, κυνηγητά από συνοριοφύλακες, πομπές σιδηροδέσμιων ορειβατών στον κεντρικό δρόμο της Σόφιας…μπρρρ
Κατά τις 2 το πρωί άνοιξαν οι ουρανοί και άρχισε καταρρακτώδη βροχή και όπως στο Forest Gamb σταμάτησε μετά από 2 μήνες…να γιατί είναι καταπράσινη η περιοχή εδώ.
Μαζεύουμε τις σκηνές κάτω από καταρρακτώδη βροχή-χαλάζι και με 4500 κεραυνούς να πέφτουν πάνω από το κεφάλι μας από τους 5000 που δήλωσε ο παλιοχαμούρης ο Σάκης ότι θα πέσουν σε όλη την Ελλάδα.
Προφυλαγμένοι πίσω από το πυκνό παραπέτασμα που δημιουργούσε η βροχή και ποντάροντας στο γεγονός ότι και οι Βούλγαροι σκοποί μαλάκες δεν είναι, να κάθονται στην βροχή και κάπου θα λουφάζουν, αποφασίζουμε να περάσουμε πίσω από το φυλάκιο .
Το λιβάδι που διασχίζουμε δεν παρέχει καμία κάλυψη. Παρέχει όμως ψηλό χορτάρι μέχρι τους όρχεις με συνέπεια τα παντελόνια να γίνουν vetex-οι κάλτσες σιφώνια και τα πανάκριβα παπούτσια μας, μπανιέρες…
Μπαίνουμε στην κάλυψη του δάσους και τα gps δείχνουν απόσταση 200 μέτρων από την ασφάλεια του ελληνικού εδάφους.
Κινούμενοι μέσα σε δάσος με φτέρες , οργιαστική βλάστηση και καταρρακτώδη βροχή, ακούμε τον δάσκαλο να βγάζει την πολεμική του κραυγή ΜΑΓΕΙΑ…έφθασε στην συνοριογραμμή ο τσόγλανος …
Ξεψαρωμένοι ποζάρουμε σε κάθε κολονάκι της συνοριογραμμής που βρίσκουμε κατευθυνόμενοι στο διάσελο από όπου αρχίζει ο δασικός δρόμος στο ελληνικό έδαφος.
Μια μικρή ομάδα αποτελούμενη από τους πιο συνετούς αποφασίζει να κόψει μέσα από το ελληνικό έδαφος και να κατευθυνθεί στην ασφάλεια του δασικού χωματόδρομου.
Οι υπόλοιποι 2 –τυγχάνει ο ένας να είναι ο ομόκλινος της σκηνής μου και η αφεντιά μου -, εγώ κι ο Σπύρος δηλαδή, για τους βραδύνους, κατευθυνόμαστε στο διάσελο όπου υπάρχει μπάρα για να πάρουμε points και φωτογραφίες.
Κατηφορίζουμε προς την μπάρα έχοντας ανάμεσα μας το χαντάκι που χωρίζει τις 2
χώρες, όταν αντιλαμβανόμαστε ότι κάποιος τυπάς έρχεται προς το μέρος μας από το διάσελο, χειρονομώντας, φωνάζοντας και το σπουδαιότερο φορώντας στολή…όχι ορειβατική φυσικά.
Κινούμενος πιο γρήγορα κι από το φώς πηδώ το χαντάκι και τηλεμεταφέρομαι ως Mr Σπωκ ,Ελλάδα.
Και επειδή ο τύπος φαίνεται αγριεμένος και μάλλον δεν μας καλωσορίζει, αποφασίζουμε να την κάνουμε βαθειά στο ελληνικό έδαφος…
Βρίσκουμε τους 5 Σώφρονες συνοδοιπόρους μας και με την σιγουριά που μας παρέχει το ζουμ της κάμερας αποθανατίζουμε τους διώκτες μας , τους αποχαιρετούμε και δίνουμε ραντεβού για κάποια άλλη φορά…
Ο Μαγείας συνεχίζει να καταστρέφει την πανίδα της περιοχής συγκεντρώνοντας σε μια σακούλα όλα τα σαλιγκάρια της περιοχής, – το μέγεθος των γαμημένων σαλιγκαριών θυμίζουν το πουλί του John Holmes–
Συνεχίζουμε προς την Στάμνα κάτω από καταρρακτώδη βροχή. Οι ολοήμερες παρακλήσεις του Σπύρου εισακουστήκαν. Το Forester ,μας περιμένει ακόμα εκεί αποδεικνύοντας περίτρανα την χαμηλή τιμή μεταπώλησης που έχει για τους Βουλγάρους λαθρέμπορους…
Μπαίνουμε στα αμάξια και παίρνουμε τον δρόμο που οδηγεί στο καθιερωμένο φαγοπότι στο τέλος κάθε αποστολής-εκδρομής , κάτω απο καταρρακτώδη βροχή…
Ακόμη πρέπει να βρέχει εκεί…
ΜΑΓΕΙΑ !!! (θα σε δέσουμε στο δένδρο βάρδε)
Antonis Sinapidis 
Κάνε κλικ εδώ για να Δεις όλες τις φωτό !!

Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να μην λατρεύει τα δάση.
Υποκλινόμαστε στην σαγήνη και την ομορφιά του δάσους. Μαγευόμαστε από τις σκιές του. Από την κυριαρχία του πράσινου χρώματος. Υπνωτιστικά κοιτάμε τις πινελιές χρώματος που ξεπετάγονται σε μικρές αποικίες αγριολούλουδων. Οι ήχοι του ακούγονται σαν μελωδική συμφωνία στα αυτιά μας. Οι σιωπές του μας γαληνεύουν.. Μένουμε έκπληκτοι από την ζωή που σφύζει μέσα σ΄ αυτόν το ζωντανό οργανισμό. Από την πιο μικρή αράχνη που σέρνεται στο χορτάρι μέχρι τα μεγάλα θηλαστικά που κυριαρχούν περήφανα. Εδώ είναι το βασίλειο τους. Και το βασίλειο των πτηνών. Των αρπακτικών. Των παρεξηγημένων φιδιών. Είναι το μοναδικό μέρος στον πλανήτη πούχει τον δικό του ήχο. Τον ήχο του αέρα που χαιδεύει τα φύλλα. Το Δάσος είναι ο επίγειος Παράδεισος. Η Εδέμ που ξέφυγε από τους ανθρώπους.
Έλα όμως
Ας το παραδεχτούμε. Μιλάμε με τα καλύτερα λόγια για το δάσος , κουνάμε χεράκια από θαυμασμό όταν το περιγράφουμε. Επιφωνήματα χαράς όταν το αντικρίζουμε. Αλλά...
Παραδεχτείτε το.
Το ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ.
ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΖΕΙ
Για όλους τους παραπάνω λόγους που το λατρεύουμε.
Όταν βρεθείς μόνος σε πυκνό Δάσος, ο θαυμασμός γίνεται ετοιμότητα.Το πράσινο γίνεται τρομακτικό. Οι ήχοι κρύβουν εκπλήξεις. Το ίδιο και οι σιωπές.
Όταν το αεράκι γίνει αέρας, ακούς τις κραυγές των δέντρων, παρακολουθείς την τιτανομαχία των Εντ.
Δεν υπάρχει το γαλάζιο του ουρανού. Δεν μπορείς να προσανατολιστείς. Κάθε βήμα οδηγεί στο άγνωστο. Κοιτάς γύρω σου και νιώθεις ότι είσαι στην κοιλιά του κτήνους. Αισθάνεσαι μόνος και αδύναμος γιατί ξέρεις ότι η μοναξιά σου είναι πλασματική. Δεν βλέπεις τίποτα κι όμως ξέρεις ότι εκατοντάδες μάτια σε παρακολουθούν.
Όλα αυτά πολλαπλασίασε τα επί το άπειρο όταν πέσει το σκοτάδι,
Τότε οι φιλικές σκιές γίνονται κρυψώνες για ανομολόγητα ζώα. Αυτό που νοιώθεις στο μάγουλο δεν είναι βελούδινο φύλο . Αυτό που πατάς δεν είναι πάντα γρασίδι. Η δροσιά της μέρας γίνεται κρύο που σε παραλύει. Η βροχή γίνεται εχθρός που σε εξαντλεί . Τα ρυάκια εχθρός που βάζει σύνορα. Και το σκοτάδι παύει νάναι μαγικό. Είναι αυτό που κρύβει όλα όσα σε απειλούν. Και σε απειλούν πολλά γιατί σταμάτησες εδώ και χρόνια νάσαι μέρος του δάσους. Έχασες τις ικανότητες πούχουν όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοί του. Κρυώνεις εύκολα. Δεν βλέπεις πλέον στο σκοτάδι. Δεν ξέρεις τι να φας και τι σε τρώει. Δεν διαβάζεις τα σημάδια του. Έχεις αποξενωθεί από το οικοσύστημα του. Είσαι ο αδύναμος κρίκος. Όχι πλέον στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας. .
Αχχχχχχχ λατρεύω τα δάσηηηηηηηηηηη
Το Δάσος θα με φάει.
*Οπότε αφήστε τα ρομαντικά. Όταν το σκοτάδι σε αγκαλιάσει στο δάσος, θα καταλάβεις . Τα δάση δεν είναι για τους σημερινούς ανθρώπους. Ειδικά για τους μοναχικούς σημερινούς ανθρώπους

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Αυτός ο (Κος "Πήγασος") Διεκδικεί (και η δικαιοσύνη Τους,Επιβάλλει!!) να είναι στη ηγεσία του Εργατικού Κέντρου της Πάτρας






Ότι έσπειρε o Συνδικαλιστής του δαχτυλιδιού, θα ther(os)ίσει.. "Πήγασος Φορτούνα (εν κρανίο) Γκέιμινγκ Α.Ε (στις πλάτες των εργαζομένων)..!
Η συνέχεια επεται καυτή...
Μη ξεχάσουμε να σε ψηφίσουμε...
Όλοι στο ΕΚΠ της 7:30...
Το ξεβράκωμα άρχισε...



****
ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΠΑΤΡΑΣ

Συγκεντρώσεις στο Εργατικό Κέντρο σήμερα και την Κυριακή: Η νοθεία και η απάτη δεν θα περάσουν

Φωτό αρχείου
Κάλεσμα σε όλους τους εργαζόμενους να περιφρουρήσουν τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης των αντιπροσώπων του Εργατικού Κέντρου Πάτρας, ώστε κανένας νόθος αντιπρόσωπος να μην πάρει μέρος στις αρχαιρεσίες που θα γίνουν την Κυριακή 17 Ιούνη, για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, της Ελεγκτικής Επιτροπής και των αντιπροσώπων στη ΓΣΕΕ, απευθύνουν Σωματεία της Πάτρας.
Καλούν σε μαζική συμμετοχή σε συγκεντρώσεις το Σάββατο 16 Ιούνη στις 8.00 μ.μ. και την Κυριακή 17 Ιούνη στις 9.00 π.μ. στο Εργατικό Κέντρο, σε αγώνα και μάχη για την υπεράσπιση των συλλογικών τους αποφάσεων.
Αναφέρουν συγκεκριμένα:
«Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη και άδικη απόφαση των δικαστηρίων, που αγνόησαν οφθαλμοφανή στοιχεία και έγγραφα για τις παρανομίες και νοθείες της ομάδας Νικολάου - Καραγεωργόπουλου στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας. Αγνόησαν προκλητικά την ομόφωνη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των αντιπροσώπων, του ανώτερου οργάνου του Εργατικού Κέντρου, που δεν νομιμοποίησαν τους νόθους και πλαστούς αντιπροσώπους.
Καλούμε σε επαγρύπνηση και διαρκή δράση όλους τους εργαζόμενους, τα σωματεία, τον Πατραϊκό λαό. Για την υπεράσπιση των συλλογικών μας αποφάσεων. Η νοθεία και η απάτη δεν θα περάσουν!
Όλοι και όλες το Σάββατο 16 Ιούνη 8.00 μ.μ. και την Κυριακή 17 Ιούνη 9.00 π.μ. στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας.
Υπερασπιζόμαστε την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των αντιπροσώπων του ΕΚΠ. Δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω! Κανένας νόθος δεν θα πάρει μέρος στις αρχαιρεσίες!
Έξω η νοθεία από τα Σωματεία και το Εργατικό Κέντρο Πάτρας!».
Οι Διοικήσεις των Σωματείων:
1. Συνδικάτο Οικοδόμων Πάτρας.
2. Συνδικάτο Ποτών - Τροφίμων Ν. Αχαΐας.
3. Συνδικάτο Μετάλλου Ν. Αχαΐας.
4. Συνδικάτο Τύπου - Χάρτου Ν. Αχαΐας.
5. Σύνδεσμος Σιδηροδρομικών Πελοποννήσου, Παράρτημα Ν. Αχαΐας.
6. Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού, Τουρισμού και Ξενοδοχείων Ν. Αχαΐας.
7. Συνδικάτο Φαρμακοϋπαλλήλων Ν. Αχαΐας.
8. Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων σε Εμπορικές Επιχειρήσεις και Επιχειρήσεις Παροχής Υπηρεσιών Ν. Αχαΐας.
ΣΧΕΤΙΚΑ

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

ΟΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ ΚΑΚΟΜΑΘΑΙΝΟΥΝ☺ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ -ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ 2η ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ!!


Ένα κτίριο φάντασμα,που έγινε στολίδι !
Ένα παραθαλάσσιο φιλέτο, στην περιοχή Ροίτικα Πατρών, μπαίνει και πάλι στη ζωή της πόλης.
Πρόκειται για την πάλαι ποτέ "Πατρινή Παιδική Εξοχή", η οποία λειτούργησε ως τέτοια από το 1930 μέχρι το 1960.

 Έκτοτε εγκαταλείφθηκε και για δεκαετίες παρέμενε κτίριο φάντασμα !
Η δημοτική Αρχή Πελετίδη προχώρησε στην ανακατασκευή του και σήμερα παραδόθηκε ΄΄του κουτιού΄΄.
Εκεί δημιουργήθηκε η δεύτερη ημερήσια παιδική κατασκήνωση του δήμου, όπου μαζί με αυτή που λειτουργεί στην Πλαζ, θα φιλοξενήσουν σε λίγες μέρες 1200 πατρινόπουλα. 

Αυτό το κτίριο – στολίδι ( το είχαν για κατεδάφιση) περιλαμβάνει : ιατρείο, τραπεζαρία, αίθουσα εκδηλώσεων, γήπεδα άμμου, χώρους πρασίνου κλπ.
Όλες οι εργασίες έγιναν από εργαζόμενους (μόνιμους και συμβασιούχους) του δήμου Πατρέων κι αυτό έδωσε την αφορμή στο δήμαρχο Κ.Πελετίδη να δηλώσει "γι αυτό επιμένουμε και διεκδικούμε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, διότι ο δήμος τούτη την περίοδο κατασκευάζει έργα σε όλη την πόλη χωρίς την ανάγκη των εργολάβων".
Θυμίζουμε ότι, πριν λίγες μέρες, ο δήμος προέβη σε εργασίες ανακαίνισης του Ρωμαικού Ωδείου, ενώ χθες ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής του 3ου Γυμνασίου, που είχε καταστραφεί από το μεγάλο σεισμό του 2008 .
Όπως βλέπετε, οι πρώην ιθύνοντες, παρέδωσαν "χρυσάφι" στην πόλη κι ο Πελετίδης το΄κανε κάρβουνο !!








Συνέντευξη Τύπου με θέμα την κινητοποίηση που διοργανώνει η Δημοτική Αρχή, παραχώρησαν χθες στα Ροΐτικα, στο χώρο που από φέτος θα λειτουργεί η δεύτερη ημερήσια κατασκήνωση του Δήμου Πατρέων, ο Δήμαρχος, Κώστας Πελετίδης, η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Κατερίνα Γεροπαναγιώτη, ο Πρόεδρος του ΚΟΔΗΠ, Θόδωρος Τουλγαρίδης, ο Πρόεδρος της Κοινότητας Ροϊτίκων, Αργύρης Φιλιππόπουλος και ο Εκπρόσωπος Τύπου της Δημοτικής Αρχής, Ανδρέας Αντωνόπουλος.



Ο Δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης, με τον Αντιδήμαρχο Ανδρέα Αθανασόπουλο και τους διαμερισματικούς συμβούλους του Κεντρικού Διαμερίσματος, περιόδευσαν σήμερα το πρωί στη λαϊκή αγορά των Προσφυγικών μοιράζοντας ενημερωτικό υλικό.




ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΕΩΝ
20:00 15/6/18
ΤΩΡΑ
Δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης: «Προχθές η κυβέρνηση έκοψε ενάμιση μισθό από τους εργαζόμενους και μιάμιση σύνταξη από τους συνταξιούχους. Από τον άλλο χρόνο, με τα νέα φορολογικά μέτρα, θα κόψουν κι άλλο μισθό από τους εργαζόμενους.
Με οργανωμένο αγώνα αντίστασης, ο λαός μπορεί να διώξει αυτούς που του έχουν κάτσει στο σβέρκο.
Αυτοί έχουν τα εκατομμύρια, εμείς όμως είμαστε εκατομμύρια και θα τους νικήσουμε».


Ο Δήμαρχος καλεί το λαό, από τις περιοχές που περνά η πορεία που ξεκίνησε από τις Εργατικές κατοικίες Ταραμπούρα, να παραβρεθεί την Κυριακή στο Νότιο Πάρκο, στη μεγάλη λαϊκή συγκέντρωση: «Κανείς να μην λείψει από τον ωραίο αγώνα που δίνουμε
για τη ζωή της οικογένειάς μας, των παιδιών μας», τονίζει και επαναλαμβάνει καθ όλη τη διάρκεια της πορείας.
Ο ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΕΩΝ έκανε μετάδοση live.
Πορεία κατά της ανεργίας:

ΤΩΡΑ

Παρά τις κακές καιρικές συνθήκες, με τη βροχή να εξακολουθεί να πέφτει, οι διαδηλωτές, έχοντας ψηλό αγωνιστικό φρόνημα, συνεχίζουν και στις δύο πορείες, ενώ ενσωματώνονται σ αυτές όλο και περισσότερα άτομα, από τα σημεία που διέρχονται οι διαδηλωτές. 

Υπενθυμίζεται ότι η μία ξεκίνησε απο τις εργατικές κατοικίες Ταραμπούρα και η άλλη, απο την πλατεία Ντε Μιράντα, μπροστά από το στάδιο της Παναχαϊκής.
Βασικό σύνθημα: "Δουλεια για όλους, δουλειά με δικαιώματα - Κάτω τα χέρια από την λαϊκή περιουσία". 

Το αγωνιστικό διήμερο, θα κορυφωθεί στις 8.30 το βράδυ της Κυριακής, στο Νότιο Πάρκο με συγκέντρωση, ομιλία του Δημάρχου και λαϊκό γλέντι με τον Γιώργο Μαργαρίτη. Γιατί όπως λέει κι ο Δήμαρχος: "Ναι θα έχουμε συναυλία γιατί εμείς φωνάζουμε, αγωνιζόμαστε και διασκεδάζουμε".




Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

ΠΡΟΣ ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΟΥΣ "ΕΡΑΣΤΕΣ" ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Ντοκουμέντα επί Χούντας και Κ. Καραμανλή !!

Επειδή διάφοροι πατριδοκάπηλοι έχουν αναλάβει εργολαβία τiς τελευταίες μέρες την διαστρέβλωση της ιστορίας σε σχέση με το όνομα της ΠΓΔΜ και την ταξιδεύουν όπως τους βολεύει θα αναρτήσω δυο σελίδες από Ελληνικά σχολικά βιβλία Γεωγραφίας ! 
Το ένα είναι του 1972 επί χούντας 

και το άλλο λίγο αργότερα το 1977 επι ΝΔ και Κ Καραμανλή !

Ας ανοίξουν τα στραβά τους ας δουν πως ονόμαζαν οι ...μέντορές τους το γειτονικό κράτος στα σχολικά βιβλία και ας το βουλώσουν !
Ο λαός καταδικαζοντας τα ΝΑΤΟικα σχέδια στην περιοχή μέρος των οποίων είναι και η συμφωνία Τσιπρα - Ζαεφ για το Σκοπιανο αποκαλύπτει παράλληλα και τον εθνικισμό που καλλιεργείται έντεχνα να αξιοποιηθεί για την υλοποίηση των ίδιων ακριβώς σχεδίων !
Εθνικισμός και κοσμοπολιτισμος ή όπως λέμε ..το να χέρι νίβει τ' άλλο και τα δυο το σύστημα !

Konstantinos Mpourxas

ΤΟ Π.Α.ΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ "ΜΑΝΩΛΑΔΕΣ"...


Μιλώντας στους μετανάστες εργάτες γης, ο Βασίλης Σταμούλης τόνισε ότι το ΠΑΜΕ βρίσκεται σταθερά, εδώ και χρόνια, στο πλευρό τους, καλώντας τους να οργανωθούν, να παλέψουν για αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες δουλειάς, Κοινωνική Ασφάλιση και δικαιώματα.
«Πρέπει οι εργάτες να οργανωθούμε και να διεκδικήσουμε. Δεν έχουμε άλλο δρόμο», υπογράμμισε. «Μην περιμένετε κάποιον άλλο να λύσει τα προβλήματά σας. Εμείς ως Ομοσπονδίες, εργατικά συνδικάτα, το ΠΑΜΕ, θα είμαστε στο πλευρό σας. Πρέπει να παλέψουμε ενωμένοι όλοι μαζί, Ελληνες και μετανάστες εργάτες. Για δουλειά με δικαιώματα και κατάργηση της εκμετάλλευσης. Απ' τη μια πλευρά είναι οι μεγαλοφραουλάδες, οι μεγαλοβιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, αυτοί που κερδίζουν από το μόχθο και τον ιδρώτα μας, αυτοί που καρπώνονται τον πλούτο που εμείς παράγουμε. Ολοι οι εργάτες, όλα τα συνδικάτα, θα πρέπει να παλέψουμε κανείς εργάτης να μην είναι κάτω από 33 ευρώ μεροκάματο. Κανείς εργάτης να μην είναι ανασφάλιστος, αλλά να έχει ασφάλιση κανονική για μισθωτή εργασία. Που σημαίνει άδεια με αποδοχές, δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης, προϋποθέσεις για ταμείο ανεργίας».
Η «ευρωπαϊκή κανονικότητα» επιβάλλει τα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα
Ειδικά για την κατάσταση που επικρατεί στα φραουλοχώραφα της Νέας Μανωλάδας, ο Β. Σταμούλης κάλεσε τους μετανάστες εργάτες γης να διεκδικήσουν άμεσες λύσεις στις άθλιες συνθήκες που αντιμετωπίζουν και αφορούν και τις συνθήκες διαμονής.
«Θα πρέπει με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας να φτιαχτούν ανθρώπινοι χώροι για να μένουν οι εργάτες γης», πρόσθεσε. 
«Αυτά που είπε η υπουργός Εργασίας στην επίσκεψή της εδώ είναι ψεύτικα λόγια και κοροϊδεύει. Γιατί αυτά που ζείτε εσείς εδώ, με τα μεροκάματα πείνας και την ανασφάλιστη δουλειά, τα ζουν χιλιάδες εργάτες σε όλη τη χώρα. "Μανωλάδες" υπάρχουν και σε άλλες περιοχές... 
Η υπουργός Εργασίας ήρθε εδώ και μίλησε για αξιοπρέπεια, αλλά όταν γύρισε στην Αθήνα απέρριψε την πρόταση που κάναμε Συνδικάτα, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα για επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων και κατώτερο μισθό στα 751 ευρώ. 
Γι' αυτό λέμε ότι υπηρετούν ουσιαστικά τα συμφέροντα των αφεντικών που θέλουν να μετατρέψουν τους χώρους δουλειάς σε σύγχρονα κάτεργα. Αυτή είναι η "ευρωπαϊκή κανονικότητα" που επικαλούνται. Και αυτή έχει να κάνει με την αντιμεταναστευτική πολιτική, κρατάνε τους μετανάστες εργάτες σε ομηρία, είναι χιλιάδες οι εγκλωβισμένοι πρόσφυγες στα νησιά του Αιγαίου που είναι διωγμένοι απ' τον πόλεμο που γίνεται για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Και αυτό ισχύει σε όλη την Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη».